Najmłodszy ksiądz w Styrii
Ojciec Vinzenz Schager kieruje parafiami Gröbming, Öblarn, St. Martin i Kleinsölk. W wieku 32 lat jest nie tylko najmłodszym księdzem w powiecie Liezen, ale także w całej Styrii.
„To wszystko było stare, różowe, zanim się wprowadziłem“ - mówi ojciec Vinzenz, wskazując na białe ściany swojego biura. Aby w ogóle móc je pomalować, trzeba było uzyskać zgodę Federalnego Urzędu Ochrony Zabytków. W końcu Gröbming jest domem dla jednej z najstarszych parafii w Styrii, dlatego budynki również pochodzą z czasów historycznych. Od września ubiegłego roku parafią kieruje ksiądz Vinzenz, który zastąpił księdza Andreasa Scheuchenpfluga. Podobnie jak ojciec Vinzenz, jest on również mnichem benedyktyńskim z opactwa Admont.
Wspieraj z całych sił...
Pomimo podeszłego wieku ojciec Andreas chce wspierać swojego następcę ze wszystkich sił, dlatego nadal będzie mieszkał na plebanii w Gröbming. Na pytanie, co powinno być kontynuowane w ten sam sposób, a co powinno nosić jego własny podpis w przyszłości, ojciec Vinzenz odpowiada: „Jestem osobą, która najpierw wszystko dokładnie sprawdza i sprawdza, zanim cokolwiek zmieni“. W ten sam sposób zamierza poradzić sobie z przejęciem parafii. Pomimo tej podstawowej postawy, na samym początku swojej kadencji zerwał ze starą tradycją: dożynkami. Stało się tak, ponieważ w zeszłym roku po raz pierwszy musiał je przełożyć. Okoliczność ta była jedynie „niefortunnym zbiegiem okoliczności“, wyjaśnia ojciec Vinzenz, ponieważ w tym samym czasie w Gröbming odbywał się inny festiwal. Na szczęście nie było złej krwi: „Ludzie przyjęli mnie w swojej społeczności w niezwykle przyjazny sposób i z otwartymi sercami“, podkreśla nowy proboszcz Gröbming.
Spowiedź przeżywa odrodzenie
Parafia Gröbming jest częścią obszaru duszpasterskiego Upper Enns Valley od prawie dziewięciu lat. Obejmuje on 11 parafii, których opieka jest obecnie dzielona między kierownikiem obszaru duszpasterskiego, ojcem Andreasem Lechnerem, a 32-letnim mnichem benedyktyńskim. Oprócz Gröbming, ojciec Vincent jest również odpowiedzialny za parafie w Öblarn, St. Martin i Kleinsölk. To, co chciałby wnieść do każdej z tych parafii, to przede wszystkim czas. Można go również znaleźć na miejscu tak często, jak to możliwe poza mszami, „aby ludzie mogli po prostu wpaść i osobiście ze mną porozmawiać“, jak mówi ojciec Vinzenz. Jest to oferta, z której zdecydowanie się korzysta. Oprócz rozmów z księdzem, spowiedź jest również poszukiwana, zwłaszcza przez młodsze osoby w wieku od 12 do 30 lat. Ojciec Vinzenz widzi tego przyczynę przede wszystkim w braku prywatności spowodowanym mediami społecznościowymi: „Pokolenie, które dorasta w sposób przejrzysty, bardzo ostrożnie myśli o tym, komu się zwierza. Ponieważ strach przed publicznym ujawnieniem jest naprawdę bardzo duży. Z drugiej strony spowiedź gwarantuje poufność drugiej osoby. To, co jest tam powiedziane, pozostaje prywatne i nie wychodzi na zewnątrz“.“
Aspiracje zawodowe od najmłodszych lat
W wieku 32 lat ojciec Vinzenz również należy do młodszego pokolenia. Dorastał w dzielnicy Göss w Leoben, a maturę zdał w Grazu. Jednak pragnienie zostania księdzem poczuł znacznie wcześniej: „Najwyraźniej mówiłem o tym już w przedszkolu“ - mówi ze śmiechem ojciec Vinzenz. Nic więc dziwnego, że wkrótce potem został zaangażowany w parafii Göss jako ministrant. Kolejny duży krok nastąpił w wieku 20 lat: wstąpienie do klasztoru. Jednak początkowo nie było to związane z żadnymi zobowiązaniami, ale „miało mi po prostu pokazać, czy życie jako ksiądz będzie mi odpowiadać“, wyjaśnia. Rodzice towarzyszyli mu do Admont, ponieważ „zwłaszcza moja mama chciała zobaczyć, jak i gdzie mieszkam. Czy mam jasny pokój, czy muszę mieszkać w ciemnym pokoju“ - zauważa z uśmiechem ojciec Vinzenz. Pomimo wyjątkowej atmosfery, to nie zalane światłem pokoje klasztoru przekonały ojca Vinzenza do pozostania. „Klasztor to miejsce, w którym czuję przyszłość i postęp“ - mówi, opisując atmosferę panującą w opactwie. Niecały rok po wprowadzeniu się, był już ubrany w habit benedyktyński. W lutym 2016 r. złożył profesję czasową i rozpoczął studia teologiczne w Salzburgu. Profesję wieczystą złożył w lutym 2019 r., a dwa lata później przyjął święcenia kapłańskie. Zapytany, czy kiedykolwiek miał wątpliwości co do wyboru swojej kariery, pomimo swojej determinacji, odpowiada: „Oczywiście są fazy, kiedy sprawy nie idą tak dobrze. Ale nigdy nie kwestionowałem swojej decyzji“.“
Zawsze jesteś księdzem
Ojciec Vinzenz sam pochodzi z katolickiej rodziny, ale „moi rodzice nigdy nie chodzili do kościoła. Przez długi czas prowadzili pub, więc w niedziele nie było i nie ma czasu na nic innego“ - mówi. Odkąd objął stanowisko księdza, niedziela jest dla niego również pracowitym dniem. Czy kiedykolwiek ma dzień wolny? „Oczywiście, nigdy nie ma dnia, w którym nie jestem księdzem. Jeśli zdecydujesz się to zrobić, całe twoje życie jest zorganizowane wokół tego“ - mówi, opisując niewyraźną granicę między życiem zawodowym a prywatnym. Niemniej jednak stara się, aby poniedziałki były wolne od spotkań, aby mógł spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi. Wieczorami ćwiczy na siłowni, czyta książkę lub „po prostu siadam na kanapie w spodniach do biegania i bluzie z kapturem i oglądam serial, tak jak wszyscy inni“ - mówi ojciec Vincent, opisując swoje zajęcia w wolnym czasie.
Uczynienie Bożej bliskości namacalną
Jego obowiązki jako księdza obejmują również zaangażowanie w lokalnych szkołach. Ojciec Vinzenz przez trzy lata uczył w Abbey Grammar School w Admont, a niedawno rozpoczął nauczanie religii w szkole podstawowej w St Martin. „Chcę zapoznać dzieci z sakramentami, a także wyjaśnić im, dlaczego obchodzimy niektóre święta kościelne“ - mówi ksiądz o treści swoich lekcji. Jednak nie tylko tło, ale także organizacja świąt kościelnych ma dla niego ogromne znaczenie, jak mówi: „Przywiązuję dużą wagę do liturgii“. W końcu głęboko wierzy, że staranność, z jaką wypowiadane są słowa i wykonywane gesty, robi różnicę. Ponieważ poprzez uroczystą celebrację Mszy Świętej Bóg może stać się namacalny, wspólnota może zostać wzmocniona, a siła do codziennego życia może zostać zaczerpnięta, mówi ojciec Vincent, dla którego jednym z najważniejszych zadań jest łączenie ludzi z Bogiem i ze sobą nawzajem, jak mówi.
