Historia znana na całym świecie. Niezwykłe miejsce. I przesłanie, które wykracza daleko poza ramy bajki.
Heute starten in der weltgrößten Klosterbibliothek im Stift Admont die Dreharbeiten (und im Vorfeld die Trainingseinheiten im Stiftsgymnasium) zu einem ganz besonderen Projekt: „Die Schöne und das Biest“.
Das Filmprojekt entsteht als Zusammenarbeit der Abteilung für Kultur, Tourismus und PR des Benediktinerstiftes Admont mit dem Admont Abbey Grammar School (Professor Clemens Frühstück).
Ale dlaczego akurat „Piękna i Bestia“ – i dlaczego w opactwie Admont?
Weil „Die Schöne und das Biest“ von weit mehr erzählt als von äußerer Schönheit.
Opowiada o człowieku, który stracił siebie. O kobiecie, która dostrzega to, co kryje się za jego fasadą. I o miłości, która nie pyta o to, jak ktoś wygląda, ale o to, kim naprawdę jest.
Róża odlicza czas, który pozostał. Nadzieja zanika liść po liściu. A mimo to oboje nie poddają się.
Zdjęcie w nagłówku oraz po prawej stronie artykułu zostało wygenerowane przy pomocy sztucznej inteligencji.
Właśnie w tym tkwi przesłanie głęboko związane z wiarą chrześcijańską:
„Człowiek patrzy na to, co widzi, ale Pan patrzy na serce.“
1 Księga Samuela 16,7
Nadzieja. Przebaczenie. Zmiana. Zaufanie. Miłość.
Seit Jahrhunderten erzählen auch die Mauern des Stiftes Admont von Menschen, die gesucht, gehofft, geglaubt und neu begonnen haben. Die prachtvolle Biblioteka opactwa ist deshalb bei diesem Projekt nicht nur Kulisse – sie wird Teil der Geschichte. Denn vielleicht ist genau das die wichtigste Botschaft von „Die Schöne und das Biest“: Wahre Schönheit beginnt dort, wo wir lernen, mit dem Herzen zu sehen.
Wierz, nawet gdy inni wątpią.
Nadzieja, gdy wszystko wydaje się stracone.
Miłość, kiedy jest najtrudniej.
I nigdy nie rezygnuj z człowieka zbyt wcześnie.