Wtorek, 1 marca 2016 r.
Tytuł programowy wyznacza temat, który pozwala na najróżniejsze interpretacje. W wyreżyserowanych obrazach postacie, z których niektóre mają ponad sto lat, Preparaty zwierzęce ożywają na nowo. Fotografowie kolekcji, Köpcke i Weinhold, przyglądają się różnym bohaterom z sympatią, humorem i głębszym sensem. Ponadto, w połączeniu z wybranymi eksponatami z Muzeum Historii Kultury, udało się stworzyć kilka wyszukanych aranżacji, które można traktować jako hołd dla renesansowych i barokowych martwych natur przedstawiających sceny łowieckie i kulinarne. Melancholijne spojrzenie na powstawanie i przemijanie, na wieczny cykl »żerowania i bycia zjedzonym« okazuje się przy tym tylko piękną iluzją. W rzeczywistości zwierzęta te są w większości martwe od stu lat. Jednak właśnie dzięki temu – artystycznie wypchane ze szklanymi oczami, drucianym szkieletem i trocinami – zyskały muzealną nieśmiertelność.
Kontynuując ten temat, Köpcke i Weinhold poprosili kobiety z kuchni klasztornej o zgodę na zrobienie im zdjęć. W bardzo świeckim sensie są one dobrymi duchami, które działają w dużej mierze w ukryciu, nadając strukturę dniu, a jednocześnie zapewniając kulinarną różnorodność. Obaj artyści już wielokrotnie mieli okazję rozkoszować się ich kunsztem kulinarnym. To, że mogli teraz uwiecznić zespół kuchenny w dobrych nastrojach na zdjęciu, było dla nich szczególną przyjemnością.