Przejdź do treści
Wyszukiwanie

Zakres obowiązków dawniej i dziś · 20 grudnia 2023 r.

MODLITWA: SERCE ŻYCIA KLASZTORNEGO

Opactwo Admont Msza Święta Urodziny Opata 2023 (c) Tanja Brunthaler (48) www

Modlitwa: Serce życia monastycznego

Najważniejszym zadaniem mnichów jest modlitwa. Ponieważ "kiedy się modlimy, stawiamy Boga na pierwszym miejscu" - mówi brat Josef Beer. Podobnie jak jego współbracia, benedyktyński mnich modli się w imieniu wszystkich ludzi, którzy nie są w stanie sami przedstawić Bogu swoich zmartwień, lęków i potrzeb.

W kaplicy chóru opactwa benedyktynów w Admont melodie rozbrzmiewają jednogłośnie i bez akompaniamentu instrumentalnego. Jednolitość śpiewu wnosi „spokój i pokój do naszych serc“, jak mówi brat Josef Beer. Kilka razy dziennie brat Josef i jego współbracia spotykają się na modlitwie chóralnej, czyli wspólnej modlitwie mnichów. Spotkania te odbywają się zazwyczaj w języku niemieckim. W niedziele i święta nieszpory odprawiane są w języku łacińskim. Modlitwa w specjalnym języku liturgicznym ma bowiem podkreślać uroczysty charakter modlitwy chóralnej oraz jedność Kościoła, który nie faworyzuje żadnego narodu ani języka. Głównym elementem modlitwy chóralnej są psalmy, „które modlił się już sam Jezus“, jak podkreśla brat Josef.

O wielkim znaczeniu modlitwy wspomniał również św. Benedykt: „Gdy usłyszycie sygnał wzywający do nabożeństwa, natychmiast odłóżcie wszystko na bok i przybądźcie tu w największym pośpiechu“ – czytamy w Regule św. Benedykta, rozdział 43,1.

Modlitwa mnichów za innych ludzi

Dla brata Józefa stawanie przed Bogiem w modlitwie oznacza również, że czyni to w imieniu wszystkich tych, którzy sami nie są w stanie przedstawić Mu swoich potrzeb, lęków i trosk: „Jest tak wielu ludzi, którzy nigdy nie doświadczyli Boga. Inni wprawdzie noszą tę tęsknotę w sercu, ale mają trudności z nawiązaniem dialogu z Bogiem. To właśnie za tych ludzi chcemy stanąć przed Bogiem i prosić o spełnienie ich próśb“.“

Rozmowy jak z przyjacielem

"Modlitwa jest sercem życia monastycznego. Nadaje strukturę i rytm każdemu dniu" - mówi brat Josef. Benedyktyni z Admont spotykają się o 06:15, aby rozpocząć dzień od czuwania i laudesów. Msza święta odbywa się o 07:00 w kościele kolegiackim, a w niedziele o 10:00. Tercja, Seksta i Non są odmawiane w południe, a modlitwy kończą się Nieszporami i Komplinią o 17:45. Przynajmniej te, które są odmawiane przez całą wspólnotę, ponieważ "modlitwa osobista może mieć miejsce zawsze. O każdej porze dnia i nocy. Nie jest ona zdeterminowana stałą porą czy określoną treścią" - mówi o. Josef. A jak to działa? "Jak rozmowa z przyjacielem, któremu mówisz, co masz na myśli" - mówi benedyktyński mnich.

Dla niego modlitwa w znacznym stopniu przyczynia się również do pogłębienia relacji z Bogiem: „To tak jak w małżeństwie czy w przyjaźni. Kiedy słucha się drugiej osoby, rozmawia się z nią i poświęca jej czas, zbliżamy się do siebie. Takie doświadczenie miałem również w relacji z Bogiem“. Jak podkreśla brat Josef, często wystarczy po prostu tam być: „Czasami siedzę w kościele opactwa, gdzie w myślach jestem z Bogiem, zupełnie nic nie mówiąc. To również może być formą modlitwy“.“

Istnieje więc wiele różnych sposobów nawiązywania relacji z Bogiem. „Modlitwy są bowiem tak indywidualne, jak sami ludzie“ – twierdzi benedyktyński mnich, który podkreśla: „Również każde z naszych zadań, które wykonujemy z miłością i oddaniem, może być formą modlitwy. Gdy bowiem wykorzystujemy nasze zdolności i talenty, oddajemy cześć Bogu, posługując się Jego darami“.“

Poszukiwanie Boga

Te indywidualne modlitwy o osobistej treści pokazują również, jak bardzo wiara zmieniła się na przestrzeni czasu. O ile jeszcze kilka dekad temu modlitwy były nieodłączną częścią życia społecznego i rodzinnego, o tyle dziś są one wprawdzie rzadsze, „ale za to stały się o wiele bardziej osobiste“ – mówi brat Josef. Natomiast wspólna modlitwa mnichów w klasztorze nadal przebiega według tych samych schematów, opartych na starych tradycjach. Wiele psalmów, które są w niej wykorzystywane, przetrwało już około dwóch tysięcy pięćset lat. Jeden z tych psalmów brzmi: „Boże, mój Boże, szukam Ciebie, moja dusza pragnie Ciebie. Moje ciało tęskni za Tobą jak sucha, spragniona ziemia bez wody. Dlatego wypatruję Ciebie w świątyni, by ujrzeć Twoją potęgę i chwałę“.“

Brat Josef ma szczególny stosunek do tych słów: „Zawsze pomagają mi one powrócić do mojego powołania“ – mówi. A na czym polega to powołanie? „Szukanie Boga. To jest główne zadanie nas, mnichów“.“

Czy te poszukiwania zakończą się również odkryciem? „Tak, a mianowicie wraz z naszą śmiercią. Wtedy staniemy twarzą w twarz z Bogiem. Jednak już teraz Bóg jest dla mnie w wielu rzeczach w pewnym stopniu rozpoznawalny“ – podkreśla benedyktyński mnich. Boży ślad dostrzega przede wszystkim „w naturze, kiedy przebywam w górach i mogę podziwiać Jego dzieło stworzenia. Dla mnie oznacza to przebywanie w obecności Boga“.“